Superwizja TSR — filozofia oparta na zasobach
Superwizja w nurcie Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach jest spójna z samą metodą — i to jest jej największa siła. Tak jak terapeuta TSR szuka zasobów klienta zamiast analizować deficyty, superwizor TSR szuka momentów, gdy terapia działała, zamiast wytykać błędy. To nie jest pobłażliwość — to świadoma strategia rozwoju oparta na wzmacnianiu tego, co skuteczne.
Typowe pytanie superwizora w nurcie analitycznym: „Dlaczego zastosowałeś tę interwencję? Jaki był Twój kontrprzeniesienie?” Typowe pytanie superwizora TSR: „W którym momencie sesji klient był najbardziej zaangażowany? Co wtedy robiłeś?” Oba pytania prowadzą do refleksji — ale drugie buduje poczucie kompetencji zamiast je podkopywać.
Struktura sesji superwizyjnej TSR
Sesja superwizji TSR ma swoją strukturę, choć — jak wszystko w TSR — jest elastyczna i dostosowana do potrzeb terapeuty. Otwarcie: „Co chciałbyś, żeby było efektem naszej dzisiejszej rozmowy?” — to pytanie nadaje kierunek i daje terapeucie poczucie kontroli.
Eksploracja zasobów: „Opowiedz mi o sesji, którą chcesz omówić. Co poszło dobrze?” Terapeuta zaczyna od sukcesów — nawet małych. Superwizor pomaga je nazwać i docenić. Dopiero potem: „Co chciałbyś, żeby było inaczej następnym razem?”
Skalowanie kompetencji: „Na skali 1–10, jak oceniasz swoją pracę z tym klientem?” Niezależnie od odpowiedzi, następne pytanie to: „Co sprawiło, że nie jesteś niżej?” — dokładnie tak jak w pracy z klientem. Terapeuta doświadcza na sobie tego, co oferuje swoim klientom.
Plan działania: „Jaki jeden mały krok chciałbyś zrobić przed naszym następnym spotkaniem?” — konkretny, mierzalny, realistyczny. To skalowanie w praktyce superwizyjnej.
Formy superwizji w PTPTSR
Superwizja indywidualna — głęboka, intymna praca nad konkretnym przypadkiem lub procesem terapeutycznym. Spotykania co 2–4 tygodnie, 60 minut. Idealna dla terapeutów pracujących z trudnymi przypadkami lub w okresie intensywnego rozwoju zawodowego.
Superwizja grupowa — bogactwo perspektyw od 4–6 kolegów terapeutów. Każdy uczestnik prezentuje przypadek, pozostali dzielą się spostrzeżeniami w duchu TSR — szukając zasobów i rozwiązań. Spotkania co 2 tygodnie, 90 minut. Dodatkowa korzyść: budowanie wspólnoty zawodowej i przeciwdziałanie izolacji.
Superwizja live — superwizor obserwuje sesję terapeutyczną na żywo (przez lustro weneckie lub transmisję video). Natychmiastowy feedback, możliwość mikrointerwencji w czasie sesji. Najbardziej intensywna forma uczenia się — i najbardziej efektywna. Wymaga odwagi, ale przyspiesza rozwój wielokrotnie.
Certyfikacja superwizorów TSR
PTPTSR prowadzi program certyfikacji superwizorów TSR — jedyny w Polsce akredytowany program tego typu. Wymagania: minimum 500 godzin pracy terapeutycznej w nurcie TSR, ukończenie szkolenia superwizyjnego (120 godzin), odbycie superwizji superwizji (30 godzin) i pozytywna rekomendacja dwóch certyfikowanych superwizorów. To gwarancja najwyższej jakości superwizji dla terapeutów na każdym etapie kariery.